Geplaatst op 20 december 2010

In een van mijn eerste blogs heb ik verteld dat we thuis een tweetal scheurkalenders hebben hangen die me elke dag weer even aan het denken zetten of de dag met een schaterlach laten beginnen. Vorige week kwam ik de volgende uitspraak tegen: 'Problemen los je niet op binnen de kaders waarin ze zijn ontstaan.' Een parallel trekken met de opdracht waar we ons als bedrijf de komende jaren voor gesteld zien, vond ik wel prikkelend. Menigeen zal het daar helemaal niet mee eens zijn en het voorland van de toekomstige werkvoorziening alles behalve als een uitdaging zien maar eerder als een groot probleem. Het wordt namelijk allemaal anders, financieel krapper en niet per definitie beter. En het probleem is al helemaal niet ontstaan binnen de kaders van de huidige wet sociale werkvoorziening. Dat is helemaal waar, want het historische kader van die wetgeving ligt vele tientallen jaren achter ons. In een andere tijd, met een onvergelijkbare arbeidsmarkt en nog ruime financiële mogelijkheden. Wat er wel is veranderd, is de roep om meer mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt te ondersteunen bij het vinden van werk en  tegelijkertijd werkgevers te motiveren om hierin mee te gaan. Dat verplicht ons tot het uitzetten van nieuwe en gedifferentieerde kaders met een daarop toegesneden bedrijfsvoering. Beschermd werk voor werknemers die dat écht nodig hebben, werken en leren in samenwerking met reguliere werkgevers, en individueel zo regulier mogelijk aan de slag als het ook maar even kan met de juiste ondersteuning. Wat de historische kaders ons wel geleerd hebben is dat we bij de uitvoering van deze maatschappelijke taken,  zingeving en bezieling nodig hebben om de toekomst met enig optimisme tegemoet te zien.