Geplaatst 14 februari 2011

Het is nog even afwachten wat de definitieve contouren van de nieuwe Wet Werken naar Vermogen ons gaat brengen. Maar naast alle vraagtekens is de stip aan de horizon vrij helder. We stevenen af op één regeling waarbij 'werken naar vermogen' uitgangspunt is, de werkgever komt veel nadrukkelijker in beeld en de huidige budgetten voor ondersteuning en begeleiding worden tot 2015 structureel en zeer aanzienlijk gekort. De meningen over de op handen zijnde veranderingen lopen sterk uiteen. De onderhandelingen zijn voor en achter de schermen in volle gang. Eén ding is zeker; het wordt een gigantische klus. Als management-team kunnen we ons niet permitteren om af te wachten. Net als collega-organisaties maken we plannen voor de toekomst. Ook al moeten we erkennen dat we op tal van vragen nog geen afgebakend antwoord kunnen geven. De weg waarlangs, de methode, is misschien wel de meest belangrijke in dit geheel.  Daartoe zullen we projectmatig aan de slag moeten. Niet lukraak, maar weloverwogen. Duidelijk afgebakend in de tijd, met een scherpe focus op de financiële haalbaarheid en tegelijkertijd zonder het kwalitatieve kind met badwater en al weg te gooien. Vanuit  pedagogische invalshoek spreek ik graag van een methodische aanpak. Als bedrijfsmanager prefereer ik de term projectmatig werken. Of er verchil in zit? Voor mij niet. Mensen die bij ons aankloppen voor ondersteuning naar de kortste weg naar werk hebben recht op een methodische werkwijze. Een organisatie als Delta die zich moet prepareren op de toekomst heeft recht op een gedegen projectmatige aanpak. Vandaag hebben we als managementteam een toekomstscenario uitgezet. Er zal op korte termijn een hoop werk moeten worden verzet om het pad verder uit te stippelen. Alleen om het schip Delta de komende jaren financieel door te kunnen laten varen. En ondanks alle vraagtekens heb ik er alle vertrouwen in dat we die klus gaan klaren en op de juiste momenten weten door te pakken.