Geplaatst: 20 mei 2010

Over ouder worden en hoe we daarmee om moeten gaan, is de laatste tijd geen gebrek in de media. Of het nu gaat over de verlenging van de pensioengerechtigde leeftijd, de kosten van de vergrijzing of over het dreigend tekort aan ondersteunend personeel in de zorg.

Zelfs bij het filmfestival in Cannes wordt volgens journalist en recensent Bor Beekman momenteel menig nieuwe film vertoond met als thema ouderdom.

Op dinsdag 11 mei verdedigde Felix Steemers zijn proefschrift ‘Blijvende inzetbaarheid in langere loopbanen’ aan de faculteit psychologie en pedagogiek van de Vrije Universiteit van Amsterdam.

Volgens hem zijn niet het aantal gewerkte jaren van belang maar gaat het vooral om wat werknemers met die ervaring doen.

Hij betoogt dat het nogal uitmaakt of iemand jarenlang van alles passief ondergaat, of juist actief deelneemt aan allerlei situaties en daarover nadenkt. Hij vervolgt, dat werknemers die leergierig zijn en reflecteren op hun eigen manier van werken en denken, gemakkelijker nieuwe inzichten, kennis en vaardigheden opdoen dan mensen die werken op de automatische piloot.

Met leeftijd heeft dat zijns inziens weinig te maken.

Een zekere mate van ‘lenigheid in denken’, door hem ‘cognitieve flexibiliteit’ genoemd, is daarentegen in zijn ogen onontbeerlijk omdat niet alleen loopbanen langer worden, maar juist dat daardoor de kans op veranderingen waarmee moet worden omgegaan toeneemt (voor meer informatie verwijs - met dank aan de promovendus -  naar www.blijvendeinzetbaarheid.nl).

Voeg daaraan toe dat de mate en het tempo waarin veranderingen plaatsvinden eerder toe dan af zullen nemen, dan ligt hier voor de toekomst ook voor ons een gigantische uitdaging.

Invulling van het begrip arbeidsontwikkeling vanuit deze invalshoek, richt zich dan óók op het in stand houden van vaardigheden bij werknemers, met als doel om hen zo lang mogelijk optimaal te laten functioneren.

Dat geldt zeker voor personen waarbij het verkrijgen en het behouden van een arbeidsplek al sowieso meer moeite kost.

U weet wel…ze worden personen met een grotere afstand tot de arbeidsmarkt genoemd…

Blijvende arbeidsparticipatie is voor hen vaak de basis voor meedoen in een veel bredere maatschappelijke context. Lenigheid van geest is daartoe volgens de kersverse promovendus dus een vereiste of misschien is het wel ‘De kunst van het ouder worden’, zoals de titel luidt van het onlangs verschenen boek van Joep Dohmen.