Geplaatst op 14 oktober 2010

Het kabinet Rutte is geïnstalleerd. Bij het doorlezen van het  regeerakkoord is mijn focus het meest gericht op de sociale zaken. Er zal fors worden gesneden in budgetten voor re-integratie. Met de kanttekening dat voor kwetsbare groepen op de arbeidsmarkt er nog selectief middelen kunnen worden ingezet. Verder kunnen we ons gaan opmaken voor één regeling voor de onderkant van de arbeidsmarkt, de Wsw, de Wajong en de Bijstand. Ik zinspeelde daar in mijn vorige bijdrage al aan. Nog voor het regeerakkoord er lag, wisten we al dat we dit jaar en ook volgend jaar geen indexering krijgen op de loonkostensubsidies. Volgend jaar krijgen we daar nog eens een effinciencykorting van vijf procent overheen. Voor een bedrijf als Delta schiet de exploitatieteller dan al snel in de rode cijfers. De gedachte dat we niet het enige bedrijf zijn dat de komende jaren met stevige bezuinigingen te maken krijgt, maakt de eerste schrikreactie draaglijker. Én het biedt mijns inziens tegelijkertijd kansen. Met gemeenten waren we in 2009 namelijk al overeen gekomen dat we Delta voor de toekomst anders zouden moeten gaan positioneren. Van een min of meer klassiek sw-bedrijf naar een organisatie die toekomstbestendig is en zich kenmerkt door een sterke verbinding met publieke en private werkgevers, uitstekende begeleidingskwaliteit, samenwerking met het onderwijs, en een hoge mate van flexibiliteit. Om deze omvorming tot stand te brengen, sloten we met de vijf gemeenten waar het werk voor wordt uitgevoerd een nieuwe samenwerkingsovereenkomst met een looptijd van vijf jaar. Voor 2011 hebben we de voorbereidingen voor de product-prestatieovereenkomst afgerond. We hebben er het motto aan gegeven 'Minder middelen, meer verbinden'. De doelen zijn ambitieus en vormen de bouwstenen voor de uitvoering van regionaal en lokaal arbeidsmarktbeleid. Investeren in de toekomst en tegelijkertijd geconfronteerd worden met forse besparingen, kan dat? Mijn antwoord is volmondig 'ja'. In tijden van schaarste is het zaak om niet in de valkuil te stappen van  ondoordachte kaasschaaf-methoden, maar met visie voor de lange termijn, slim ondernemen en doordrongen van de noodzaak tot verbinden, keuzes te maken die - naar straks zal blijken -, voor de meest kwetsbaren op de arbeidsmarkt tot resultaten zullen blijven leiden.